Extra witruimte tussen alinea's in een PDF wordt bijna altijd overgenomen uit het brondocument. Bij het exporteren naar PDF blijven de instellingen voor de alinea-afstand exact behouden; er wordt zelf geen ruimte toegevoegd of verwijderd. De oplossing bevindt zich dus bijna altijd in de broncode en niet in de PDF zelf.
Instellingen voor alinea-afstand in het brondocument
Word en Google Documenten hebben beide instellingen voor alinea-afstand: er wordt ruimte toegevoegd voor en na elke alinea, los van de regelafstand binnen de alinea. Moderne Word-sjablonen gebruiken vaak standaard 8pt of 10pt spatie na elke alinea. Wanneer meerdere alinea's zich opstapelen, wordt dit visueel significant, en in een PDF kan het lijken op grote gaten tussen secties.
In Word: selecteer de tekst of alle tekst (Ctrl+A), ga naar Home → Alinea-instellingen (het kleine pijltje rechtsonder in de groep Alinea) en vink de optie 'Spatiëring na' aan. waarde. Stel het in op 0pt als je geen ruimte tussen alinea's wilt, of verklein het tot iets kleiners, zoals 4pt, voor een subtiele scheiding. In Google Documenten: Opmaak → Lijn & alinea-afstand → Spatie na alinea toevoegen/verwijderen.
Dubbele alineamarkeringen in plaats van enkele
Een veel voorkomende bron van onverwachte extra ruimte: het originele document gebruikt dubbele alineamarkeringen (tweemaal op Enter drukken tussen alinea's) in plaats van een enkele alineamarkering waarbij de afstand wordt toegepast via het alineastijl. Elke Enter creëert een nieuwe alinea, en als elke alinea een spatie bevat, creëren twee Enters een dubbele spatiëring.
Schakel opmaakmarkeringen in Word in (Ctrl+Shift+8) om alineamarkeringen zichtbaar te maken ¶ symbolen. Als u ¶¶ tussen alinea's ziet, is er een dubbele Enter. Zoek en vervang dubbele alineamarkeringen (^p^p in Zoeken en vervangen van Word) door enkele (^p) en stel vervolgens de juiste alinea-afstand in via de stijlinstellingen in plaats van lege regels.
Spatiëring op stijlniveau toegepast op koppen
Kopstijlen in Word hebben doorgaans grote waarden vóór de spatie; kop 1 kan 24 pt voor en 12 pt erna bevatten. Als een document veel kopteksten heeft, zorgt de opgebouwde ruimte voor een los, luchtig document dat er in concept misschien prima uitziet, maar er onvolledig uitziet als een PDF.
Pas de afstand tussen de kopteksten aan via de stijl: klik met de rechtermuisknop op een kop → Stijl aanpassen → Opmaak → Alinea → pas de waarden voor de afstand Voor en Na aan. Wijzigingen in de stijl zijn in één keer van toepassing op alle koppen van dat niveau in het hele document, in plaats van dat er handmatige aanpassingen per kop nodig zijn.
Wanneer de PDF zelf het probleem heeft
Als u een PDF van iemand anders heeft ontvangen en de spatiëring klopt niet, maar u beschikt niet over het brondocument, dan zijn de mogelijkheden beperkt. Een PDF Editor kan tekst toevoegen of verwijderen, maar het wijzigen van de alinea-afstand in een PDF zonder het brondocument is geen schone handeling; je zou correcties over elkaar leggen in plaats van de onderliggende afstandswaarden te corrigeren.
Voor een PDF die u bezit en die u opnieuw moet distribueren met gecorrigeerde spatiëring, is converteren naar Word, de spatiëring daar corrigeren en opnieuw exporteren naar PDF het meest betrouwbare pad. De conversie zal niet perfect zijn, maar de spatiëringscorrectie zal in de meeste documenten netjes worden doorgevoerd.
Uitgevulde tekst en optische ruimte
Soms lijkt de afstand groter dan hij is vanwege uitgevulde tekst in combinatie met bepaalde alinea-eindpatronen. Een korte laatste regel van een uitgevulde alinea (een of twee woorden vóór het alinea-einde), gevolgd door de eerste regel van de volgende alinea, creëert een visuele opening die groter aanvoelt dan hij in werkelijkheid in punten wordt gemeten.
Dit is eerder een optisch effect dan een formatteringsfout. Oplossingen zijn onder meer het aanpassen van de regellengte door de marges aan te passen, het gebruik van minder agressieve uitvulling (links uitgelijnde tekst vermijdt het probleem met de korte laatste regel volledig), of het bewerken van alinea-einden om te voorkomen dat er zeer korte regels achterblijven aan het einde van de alinea.