Je opent een pdf die iemand je heeft gestuurd en de afbeeldingen zien er zacht uit, bijna onscherp. De tekst is leesbaar, maar niet scherp. De kleine lettertjes in de voetnoten zijn nauwelijks leesbaar. De bestandsgrootte is verrassend klein, wat in eerste instantie een goede zaak leek. Nu vermoedt u dat het bestand te agressief is gecomprimeerd voordat het u bereikte, en dat u naar een beschadigde kopie kijkt. Het origineel is niet beschikbaar. Hoe bevestig je dat overcompressie het probleem is en niet iets anders?
Een zwaar gecomprimeerde PDF vertoont specifieke visuele artefacten die deze onderscheiden van een document dat eenvoudigweg met een lage resolutie is gescand. Door deze artefacten te leren herkennen, weet u of het bestand kan worden verbeterd door een niet-gecomprimeerde versie te verkrijgen, of dat wat u ziet het beste is dat er bestaat.
De visuele tekenen van overcompressie
JPEG-compressieartefacten zijn het meest zichtbare teken. Kijk naar gebieden met een uniforme kleur, zoals een witte pagina-achtergrond of een effen gekleurde kopbalk. Overgecomprimeerde JPEG-afbeeldingen vertonen blokvormige vierkante patronen, macroblokkering genoemd, waarbij het compressie-algoritme de afbeelding in blokken van 8 bij 8 pixels verdeelde en elk blok afzonderlijk comprimeerde. Bij milde compressieniveaus zijn deze blokken onzichtbaar. Bij zware compressie worden de grenzen tussen blokken zichtbaar als een rasterpatroon. U kunt dit het duidelijkst zien door in te zoomen op 200% of 300% op een lichtgekleurd gedeelte van de pagina.
Beltoonartefacten verschijnen als halo's of spookranden rond randen met hoog contrast, zoals zwarte tekst op een witte achtergrond. Een zwakke witte gloed omringt elke letter. Een donkerdere rand omlijnt de buitenkant van elk personage. Deze halo's worden gecreëerd doordat het JPEG-algoritme moeite heeft met scherpe overgangen. In een niet-gecomprimeerde of correct gecomprimeerde afbeelding vindt de overgang van zwarte letter naar witte achtergrond plaats over één of twee pixels. In een te gecomprimeerd beeld verspreidt de overgang zich over vier tot zes pixels, waardoor een zichtbare wazige halo ontstaat. Dit is het artefact dat ervoor zorgt dat tekst er zacht en ongericht uitziet.
Kleurverschuivingen zijn een andere indicator. Overgecomprimeerde kleurenafbeeldingen kunnen posterisatie vertonen, waarbij vloeiende kleurovergangen uiteenvallen in afzonderlijke kleurbanden in plaats van vloeiend over te gaan. Een hemelgradiënt op een foto die vloeiend van lichtblauw naar donkerder blauw zou moeten vloeien, vertoont in plaats daarvan zichtbare horizontale banden. Dit gebeurt omdat zware PDF-compressie het aantal verschillende kleuren dat de afbeelding kan vertegenwoordigen vermindert, waardoor vergelijkbare tinten in dezelfde kleurwaarde worden gedwongen.
De beeldresolutie controleren als diagnose
Overcompressie combineert vaak resolutiereductie met agressieve JPEG-codering. Een goed gecomprimeerde PDF voor weergave op het scherm moet afbeeldingen bevatten met 150 DPI. Overgecomprimeerde PDF's bevatten vaak afbeeldingen met 72 tot 100 DPI. U kunt de effectieve resolutie schatten door de pixelafmetingen van een afbeelding in de PDF te meten en te delen door de fysieke paginaafmetingen.
Gebruik in Adobe Acrobat het gereedschap Objectinspecteur onder Afdrukproductie om afzonderlijke afbeeldingen te onderzoeken. De tool toont de pixelafmetingen van de afbeelding en de fysieke grootte waarop deze op de pagina is geplaatst. Deel de pixelbreedte door de fysieke breedte in inches om de effectieve DPI te krijgen. Als het resultaat 100 of lager is, is de afbeelding gedownsampled naar een resolutie die onder de drempelwaarde voor comfortabel lezen ligt. Tekst op 100 DPI is leesbaar maar merkbaar zacht. Tekst met 72 DPI is wazig en vermoeiend om te lezen. Tekst onder 72 DPI verslechtert snel.
Onderscheid maken tussen overcompressie en een slechte originele scan
Een PDF die met een lage resolutie is gescand en een PDF die te veel is gecomprimeerd, kunnen er hetzelfde uitzien. De belangrijkste diagnose is of de zachtheid uniform is of een patroon heeft. Een scan met een lage resolutie toont uniforme zachte tekst over de hele pagina. Elke letter is even vaag. Een te gecomprimeerde scan toont JPEG-artefacten, blokgrenzen en rinkelende halo's rond letters, die over de pagina variëren. De artefacten zijn in sommige gebieden beter zichtbaar dan in andere, afhankelijk van de lokale beeldinhoud.
Nog een aanwijzing: als de PDF-bestandsgrootte onevenredig klein is in verhouding tot het aantal pagina's en de inhoud, is overcompressie waarschijnlijk. Een gescand document van 50 pagina's moet minimaal 5 tot 10 MB groot zijn en een redelijke kwaliteit hebben. Hetzelfde document van 1 MB is zwaar gecomprimeerd. De bestandsgrootte per pagina is een ruwe maar nuttige indicator. Een pagina met gescande tekst op 150 DPI moet ongeveer 100 tot 300 KB groot zijn. Een pagina van 2 tot 30 KB is zo gecomprimeerd dat PDF-kwaliteit is opgeofferd.
Wat u moet doen als u overcompressie constateert
Als u toegang heeft tot het originele, niet-gecomprimeerde bestand, is de oplossing om die versie te verkrijgen. Als het origineel niet beschikbaar is, kunt u proberen het bestaande bestand te verbeteren door de zichtbaarheid van de artefacten te verminderen. Sommige PDF-tools bevatten een functie voor beeldverbetering die een mild verscherpingsfilter toepast om de perceptie van zachtheid te verminderen. Hiermee worden de verloren details niet hersteld. Het zorgt er alleen voor dat de bestaande pixels er iets scherper uitzien. De verbetering is bescheiden, maar kan een document prettiger leesbaar maken.
Als de tekst de belangrijkste inhoud is en de afbeeldingen secundair zijn, voert u OCR uit op de overgecomprimeerde PDF om de tekstlaag te extraheren. De OCR-tekst is doorzoekbaar en selecteerbaar, zelfs als de visuele kwaliteit slecht is. Bewaar voor archiveringsdoeleinden de overgecomprimeerde PDF als de best beschikbare kopie. Comprimeer het niet verder. Elke opeenvolgende compressiepassage vergroot het kwaliteitsverlies. Een document dat ooit te veel is gecomprimeerd, kan nog steeds worden gelezen. Een document dat drie keer te veel is gecomprimeerd, kan onleesbaar zijn. De les voor uw eigen workflow PDF-formaat verkleinen is om altijd het origineel te behouden vóór de compressie, want als de kwaliteit eenmaal verloren is gegaan, kan deze niet meer worden hersteld.
Voor toekomstige bestanden die u zelf comprimeert, kunt u het beste op gemiddelde instellingen comprimeren, het resultaat op 200% zoom controleren voordat u het distribueert en nooit het origineel overschrijven. Een middelmatig gecomprimeerd bestand dat er nog steeds goed uitziet, is oneindig veel nuttiger dan een maximaal gecomprimeerd bestand dat er verschrikkelijk uitziet. De compressiefilosofie van WukongPDF weerspiegelt dit: het doel van compressie is om het bestand kleiner te maken en toch bruikbaar te houden. De grens overschrijden naar onbruikbaar is geen compressie. Het is vernietiging.
Een praktische techniek om compressieschade op een specifiek document te beoordelen: open de PDF met 200% zoom en vergelijk een tekstteken, de letter "e" in een gangbaar lettertype op 10 tot 12 punten, tegen een screenshot van hetzelfde karakter uit een bekende goede PDF. Bij de juiste compressie, 150 DPI met bicubische downsampling, moet de letter vloeiende rondingen hebben en een duidelijk gedefinieerde teller, de omsloten witte ruimte in de lus. Bij zware compressie, 72 DPI met subsampling, vertoont dezelfde letter gekartelde randen, een gedeeltelijk gevulde of gesloten toonbank en zichtbare halo's. Deze test met één karakter is sneller dan het lezen van alinea's en meer diagnostisch dan een gewone visuele scan. De letter "e" is een goed testkarakter omdat het zowel bochten als rechte lijnen heeft, en de kleine tegenruimte het eerste kenmerk is dat verslechtert onder agressieve compressie.
Voor PDF's die u van externe bronnen ontvangt, is het controleren van de compressiekwaliteit voordat u erop vertrouwt een gewoonte die downstream-problemen voorkomt. Een gecomprimeerd voorstel dat er op het scherm acceptabel uitziet, kan bij het afdrukken onleesbare kleine lettertjes opleveren. Een gecomprimeerde architectuurtekening die er goed uitziet als deze als een hele pagina wordt bekeken, kan kritische afmetingen verliezen wanneer wordt ingezoomd op het detailniveau dat nodig is voor de constructie. Als u een ontvangen PDF opent met een zoomfactor van 200% en 30 seconden besteedt aan het scannen op compressieartefacten, weet u of het bestand bruikbaar is voor het beoogde doel of dat u een versie van hogere kwaliteit moet aanvragen bij de afzender.