U maakt een PDF Portfolio aan met daarin vijf documenten. Op uw Windows-computer geven de eigenschappen van het portfoliobestand een grootte van 12 megabytes weer. Je brengt hetzelfde bestand over naar een Mac en de Finder rapporteert 15 megabytes. Je opent het op een Linux-machine en de bestandsbeheerder toont 10 megabytes. Het bestand is identiek. De gerapporteerde grootte varieert omdat verschillende besturingssystemen de bestandsgrootte verschillend berekenen.
Verschillen in de rapportage van bestandsgroottes tussen besturingssystemen zijn een veelvoorkomende bron van verwarring. Het werkelijke aantal bytes in het bestand is overal hetzelfde. Wat verschilt is de manier waarop het besturingssysteem bytes omzet naar kilobytes, megabytes of gigabytes voor weergave.
Waarom besturingssystemen verschillende bestandsgroottes rapporteren
De hoofdoorzaak is de verwarring tussen binaire en decimale eenheden. Computers slaan bestanden op in bytes, die worden geteld in machten van twee. Een kilobyte in binair getal is 1024 bytes. Een megabyte is 1024 kilobytes, of 1.048.576 bytes. Apple macOS en Linux rapporteren bestandsgroottes met behulp van deze binaire eenheden.
Microsoft Windows rapporteert bestandsgroottes in decimale eenheden, waarbij een kilobyte 1000 bytes is en een megabyte 1.000.000 bytes. Hetzelfde bestand toont een groter aantal decimale kilobytes dan binaire kilobytes, omdat de decimale eenheid kleiner is. Een bestand van 1.048.576 bytes wordt weergegeven als 1.024 KB in de decimale weergave van Windows, maar als 1.024 KB of 1 MB in de binaire macOS-weergave.
De oorzaak is eenvoudiger dan de meeste mensen verwachten.
Het verschil in PDF-bestandsgrootte is het meest merkbaar bij grotere bestanden. Een bestand van 100 megabyte in decimale Windows-eenheden is ongeveer 95 megabyte in binaire macOS-eenheden. Het verschil van 5 procent is genoeg om verwarring te veroorzaken bij het vergelijken van bestandsgroottes op verschillende platforms.
Andere factoren die de gerapporteerde bestandsgrootte beïnvloeden
Cloudopslagservices kunnen een andere bestandsgrootte rapporteren dan het lokale bestandssysteem, omdat de service het bestand in de opslag comprimeert of ontdubbelt. De grootte die wordt weergegeven in de cloudinterface is de opslaggrootte na optimalisatie, niet de oorspronkelijke bestandsgrootte.
Bestandscompressie die door het bestandssysteem wordt toegepast, zoals NTFS-compressie op Windows of APFS-compressie op macOS, vermindert de gebruikte schijfruimte, maar verandert de gerapporteerde bestandsgrootte niet. De gerapporteerde grootte is de ongecomprimeerde grootte van het bestand.
De PDF Viewing-software rapporteert mogelijk ook een ander formaat in het documenteigenschappenpaneel. Sommige PDF-lezers berekenen de grootte van de gedecomprimeerde inhoud in plaats van de gecomprimeerde bestandsgrootte. De grootte van de documenteigenschappen en de grootte van het bestandssysteem kunnen aanzienlijk verschillen.
De werkelijke bestandsgrootte verifiëren
Controleer het exacte aantal bytes van het bestand, dat op elk besturingssysteem hetzelfde is. Klik in Windows met de rechtermuisknop op het bestand, selecteer Eigenschappen en lees de waarde voor Grootte in bytes. Op macOS selecteert u het bestand en kiest u Info ophalen. Gebruik op Linux de opdracht ls -l. Het aantal bytes is de grondwaarheid.
Wanneer u de bestandsgroottespecificaties deelt met collega's op verschillende besturingssystemen, specificeer dan de eenheid en de telmethode. Een bestand van 10 MB in Windows kan een bestand van 9,5 MB zijn op macOS. Verhelderen voorkomt verwarring.
Praktische implicaties van verschillen in bestandsgrootte
Een klant meldt dat een door u verzonden bestand een andere grootte heeft dan verwacht, het eenheidsverschil is de meest waarschijnlijke verklaring. Voordat u ervan uitgaat dat er sprake is van bestandscorruptie of transmissiefouten, moet u controleren of beide partijen dezelfde eenheidsdefinitie gebruiken. Een snelle vergelijking van het aantal bytes lost de verwarring op.
De limieten voor de grootte van e-mailbijlagen worden doorgaans door de e-mailserviceprovider opgegeven in decimale megabytes. Een limiet van 25 MB in Gmail betekent 25 miljoen bytes. Een bestand dat rapporteert als 25 MB in decimale Windows-eenheden heeft de limiet bereikt. Dezelfde bestandsrapportage als 23,8 MB op macOS zou veilig onder de limiet verschijnen.
Services voor bestandsoverdracht die de uploadvoortgang weergeven, kunnen een andere bestandsgrootte weergeven dan het lokale bestandssysteem, omdat ze de overdrachtgrootte inclusief protocoloverhead berekenen. De extra bytes voor overdrachtscodering kunnen tijdens het uploaden enkele procenten toevoegen aan de schijnbare bestandsgrootte.
Normaliseren van rapportage over bestandsgrootte op verschillende platforms
Wanneer u de bestandsgroottespecificaties voor een team- of klantproject documenteert, specificeert u de bestandsgrootte in bytes en de eenheid die voor weergave wordt gebruikt. Een specificatie die 10.485.760 bytes leest (10 MB Windows, 10 MiB macOS) elimineert dubbelzinnigheid en voorkomt de terugkerende verwarring van rapporten over niet-overeenkomende bestandsgroottes.
WukongPDF verwerkt PDF-portfolio's en individuele bestanden via de browser en geeft consistente informatie over de bestandsgrootte weer, ongeacht het besturingssysteem. Deze consistentie helpt teams die op verschillende platforms werken de hier beschreven verwarring over de bestandsgrootte te voorkomen.
Cloudopslagdiensten die de bestandsgrootte in hun webinterfaces weergeven, gebruiken doorgaans hetzelfde eenhedensysteem als het besturingssysteem van de server, meestal Linux en dus binaire eenheden. Een bestand dat vanuit Windows is geüpload, kan kleiner lijken wanneer het in de cloudinterface wordt bekeken, omdat de weergave-eenheden zijn gewijzigd.
Voor documentbeheer en archiveringsdoeleinden registreert u het aantal bytes van elk bestand in de documentmetagegevens of de archiefindex. Het aantal bytes is eenduidig en platformonafhankelijk. Toekomstige gebruikers die het archief raadplegen, hoeven niet te raden welk eenhedensysteem werd gebruikt toen de omvang werd vastgelegd.
De PDF-portfoliocontainer zelf voegt overhead toe aan de totale bestandsgrootte. De containerstructuur, navigatie-interface en metadata dragen een vast bedrag bij, ongeacht het aantal bestanden in het portfolio. Voor portfolio's met weinig kleine bestanden kan de containeroverhead een aanzienlijk percentage van de totale grootte bedragen.
Door compressie toegepast door het bestandssysteem, zoals NTFS-compressie op Windows, wordt de gebruikte schijfruimte verminderd, maar wordt de gerapporteerde bestandsgrootte niet gewijzigd. De grootte die wordt weergegeven in de bestandseigenschappen is de ongecomprimeerde grootte van het portfolio.
Wanneer een PDF-portfolio wordt opgeslagen op een netwerkstation of in de cloud gesynchroniseerde map, kan de bestandsgrootte die door het lokale bestandssysteem wordt gerapporteerd, verschillen van de grootte die door de externe opslag wordt gerapporteerd. Het lokale systeem toont de kopiegrootte in de cache.
Portfoliobestanden die ingebedde bestanden in ingebedde bestanden bevatten, creëren geneste compressiescenario's. De gerapporteerde grootte weerspiegelt de buitenste container, niet de som van de gedecomprimeerde binnenste inhoudsgroottes.
Sommige PDF-portfolioviewers extraheren de ingesloten bestanden en cachen deze wanneer de portfolio wordt geopend, waardoor er extra lokaal opslagverbruik ontstaat naast het portfoliobestand zelf. De cachegrootte heeft geen invloed op de gerapporteerde portefeuillegrootte.
Bij het overbrengen van portfolio's tussen systemen is het verifiëren van de bestandsintegriteit met een controlesom betrouwbaarder dan het vergelijken van gerapporteerde bestandsgroottes. Overeenkomende controlesommen bevestigen dat de bestanden identiek zijn, ongeacht hoe elk systeem de grootte rapporteert.
Organisaties die PDF-portfolio's distribueren naar externe ontvangers kunnen een opmerking toevoegen over de verwachte bestandsgrootte en het platform dat wordt gebruikt om deze te bepalen. De opmerking voorkomt ondersteuningsvragen over niet-overeenkomende bestandsgroottes.
De ISO-standaard voor PDF-portfolio's specificeert hoe ingebedde bestanden worden opgeslagen en waarnaar wordt verwezen, maar standaardiseert niet hoe bestandsbeheerders de portfoliogrootte moeten berekenen en weergeven. Het ontbreken van een weergavestandaard leidt tot platformvariatie.
Gebruik voor de planning van archiefopslag het aantal bytes van het oorspronkelijke systeem als gezaghebbende grootte. Berekeningen van de archiefopslagcapaciteit op basis van het aantal bestanden en de gemiddelde grootte moeten het aantal bytes gebruiken, en geen platformspecifieke weergavewaarden.
Door te begrijpen dat de weergave van de bestandsgrootte per platform verschilt, wordt onnodige probleemoplossing geëlimineerd wanneer een collega op een ander besturingssysteem een andere grootte meldt voor hetzelfde portfoliobestand.
| Platform | Eenhedensysteem | 1 KB = | Gerapporteerde grootte voor 1.048.576 bytes |
|---|---|---|---|
| Ramen | Decimaal (KB/MB) | 1000 bytes | 1.024 KB (1,02 MB) |
| macOS | Binair (KiB/MiB) | 1024 bytes | 1.024 KiB (1,00 MiB) |
| Linux | Binair (KiB/MiB) | 1024 bytes | 1.024 KiB (1,00 MiB) |
| Cloud (webgebruikersinterface) | Verschilt per aanbieder | Varieert | Varieert |
Verwarring tussen binaire en decimale eenheden kent een lange geschiedenis in de computerwereld. Fabrikanten van harde schijven gebruikten decimale eenheden voor marketing omdat een schijf van 500 GB groter klinkt dan een schijf van 465 GiB. Ontwikkelaars van besturingssystemen gebruiken over het algemeen binaire eenheden omdat computers in machten van twee werken. De PDF bevindt zich midden in dit decennia-oude eenheidsconflict.
Bij het e-mailen van een PDF-portfolio kan het e-mailsysteem de grootte van de bijlage rapporteren met behulp van nog een andere eenheidsconventie. Microsoft Outlook gebruikt decimale eenheden. Apple Mail gebruikt binaire eenheden. Dezelfde bijlage verschijnt in een ander formaat in de twee e-mailclients.
Cloudopslagdiensten zoals Dropbox, Google Drive en OneDrive hebben elk hun eigen weergaveconventies voor de bestandsgrootte. Dropbox gebruikt binaire eenheden. Google Drive gebruikt decimale eenheden. Een PDF-portfolio die in beide services is opgeslagen, lijkt in elke webinterface een andere grootte te hebben.
Voor wettelijke en regelgevende deponeringen waarbij de bestandsgrootte is gespecificeerd in de indieningsvereisten, moet in de vereiste het eenheidssysteem worden vermeld. Een vereiste dat zegt dat bestanden kleiner dan 10 MB moeten zijn, is dubbelzinnig. Een vereiste dat stelt dat bestanden kleiner moeten zijn dan 10.000.000 bytes is ondubbelzinnig.
De oplossing voor de verwarring bij het melden van bestandsgroottes is eenvoudig: communiceer bestandsgroottes altijd in bytes voor precisie, en specificeer het eenhedensysteem wanneer u grotere eenheden gebruikt voor de leesbaarheid. Een bestandsgrootte van 12.582.912 bytes is ongeveer 12 MB decimaal of 12 MiB in binair getal.
De variatie in de rapportage van de bestandsgrootte tussen besturingssystemen is een veel voorkomende bron van verwarring die gemakkelijk kan worden opgelost door de grootte in bytes door te geven.