Het openen van een PDF van 2 MB, het aanbrengen van een kleine wijziging en het opslaan als een bestand van 12 MB is een bekende frustratie. Het bestand is groter geworden, ook al heb je alleen maar een zin toegevoegd. Dit is geen bug; het is een gevolg van de manier waarop PDF-editors intern met wijzigingen omgaan, en het is gemakkelijk op te lossen als je eenmaal begrijpt waarom dit gebeurt.
Hoe PDF-editors wijzigingen opslaan
De meeste PDF-editors herschrijven niet het hele bestand wanneer u een wijziging opslaat. In plaats daarvan voegen ze de wijzigingen toe aan het einde van het bestaande bestand. De originele inhoud blijft waar hij is en nieuwe gegevens die de wijzigingen beschrijven, worden onderaan toegevoegd. Het PDF-bestandsformaat heeft een kruisverwijzingstabel die lezers vertelt welke versie van elk object actueel is. Wanneer u het bestand opent, leest de kijker de nieuwste versie van elk element en negeert de oudere versies.
Deze stapsgewijze updatebenadering is efficiënt bij het opslaan (het is snel en behoudt de bewerkingsgeschiedenis), maar het betekent dat het bestand alle eerdere versies van bewerkte inhoud verzamelt. Een PDF die 10 keer is bewerkt zonder ooit volledig te zijn herschreven, bevat 10 generaties wijzigingen, waarvan de meeste niet langer worden weergegeven, maar nog steeds ruimte in het bestand in beslag nemen.
Toegevoegde elementen brengen hun eigen gegevens mee
Wanneer u nieuwe inhoud toevoegt aan een PDF (een tekstvak, een annotatie, een handtekening, een afbeelding) sluit de editor alle gegevens in die nodig zijn om dat element weer te geven. Een tekstvak voegt de tekstinhoud plus lettertypegegevens toe. Een handtekening kan een afbeelding van de handtekening toevoegen, plus lettertypegegevens voor de getypte naam. Zelfs een eenvoudige stempelannotatie bevat afbeeldingsgegevens en metagegevens.
Sommige editors sluiten volledige lettertypebestanden in bij het toevoegen van tekst, zelfs als er maar een paar tekens worden gebruikt. Een volledig Latijns lettertypebestand kan 300-500 KB aan de bestandsgrootte toevoegen voor wat een kleine teksttoevoeging lijkt. Dit is de meest voorkomende reden dat een kleine bewerking een onevenredig grote toename van de bestandsgrootte oplevert.
Afvlakken versus volledig herschrijven
Sommige editors bieden een "afvlakkende" optie die annotaties en toegevoegde elementen samenvoegt met de basisinhoud van de PDF. Door afvlakking worden de lagen geconsolideerd, maar wordt de bestandsgrootte niet noodzakelijkerwijs kleiner; het maakt de annotaties alleen maar permanent en niet-bewerkbaar. Een afgevlakte PDF kan nog steeds groter zijn dan verwacht als deze historische bewerkingsgegevens bevat.
Een volledige herschrijving — ook wel "opslaan als" of "afdrukken naar PDF" binnen de editor — bouwt het bestand helemaal opnieuw op, waarbij alleen de huidige status van elk element behouden blijft. Hiermee wordt de opgebouwde bewerkingsgeschiedenis verwijderd, worden ongebruikte lettertypegegevens verwijderd en wordt de bestandsstructuur geoptimaliseerd. Het is de meest effectieve manier om een opgeblazen PDF terug te brengen tot een redelijke omvang.
Compressie na bewerking
Als uw editor geen schone herschrijfoptie biedt, bereikt u vrijwel hetzelfde resultaat als u de bewerkte PDF via een PDF Compressie-tool uitvoert. Het compressieproces bouwt de bestandsstructuur helemaal opnieuw op, waardoor de opgebouwde bewerkingsgeschiedenis wordt verwijderd, overtollige lettertypegegevens worden verwijderd en de juiste compressie op alle inhoud wordt toegepast. De output is de huidige status van het document in een efficiënt gestructureerd bestand.
Dit is de snelste oplossing voor een opgeblazen bewerkte PDF: comprimeer het na het bewerken. De groottevermindering door compressie op een door bewerkingen opgeblazen PDF is vaak dramatisch: een bestand van 12 MB dat 2 MB zou moeten zijn, kan teruggebracht worden tot 2 MB of dichtbij, omdat het grootste deel van de grootte de verzamelde bewerkingsgeschiedenis was in plaats van de feitelijke inhoud.
Wanneer het toevoegen van afbeeldingen de boosdoener is
Als u tijdens het bewerken afbeeldingen hebt toegevoegd en de toename van de bestandsgrootte evenredig lijkt met die afbeeldingen, is het probleem eerder de afbeeldingsresolutie dan de overhead van de bewerking. Een afbeelding gekopieerd van een website met 72 DPI is klein. Een screenshot met een retina-displayresolutie kan 3-5 MB zijn voor een enkele afbeelding. Afbeeldingen die vanaf het klembord worden geplakt, worden vaak zonder enige compressie in de volledige oorspronkelijke resolutie ingesloten.
De oplossing is hetzelfde: comprimeer het voltooide PDF. Bij compressie wordt de juiste beeldcodering toegepast op ingebedde afbeeldingen, waardoor geplakte afbeeldingen vaak worden teruggebracht van enkele MB tot een paar honderd KB zonder zichtbaar kwaliteitsverlies bij normale kijkformaten.
De eenvoudigste workflow om het probleem te vermijden
Bewerk de PDF indien nodig en voer deze vervolgens door de compressietool van WukongPDF voordat u deze verzendt of archiveert. Eén extra stap die minder dan een minuut duurt, levert consequent een schoon bestand met de juiste grootte op, ongeacht wat de editor intern heeft gedaan. Beschouw compressie als de laatste stap van elke PDF-bewerkingsworkflow in plaats van iets dat u alleen doet als een bestand al te groot is.