U ontwerpt een document met een specifiek lettertype, exporteert het naar PDF en stuurt het naar iemand. Zien ze hetzelfde lettertype dat je hebt gebruikt? Het hangt ervan af – en begrijpen waarom is nuttiger dan het lijkt. Het omgaan met lettertypen is een van de minder zichtbare aspecten van het maken van PDF, maar is verantwoordelijk voor een groot deel van de weergave-inconsistenties waar mensen tegenaan lopen.
Drie dingen die met uw lettertypen kunnen gebeuren
Wanneer u een PDF exporteert, moet uw software beslissen wat er met de lettertypen in het document moet gebeuren. Er zijn drie mogelijke uitkomsten, en welke er gebeurt, hangt af van uw exportinstellingen en de licentie van het lettertype.
Volledige insluiting. Het volledige lettertypebestand is verpakt in de PDF. Iedereen die het document opent, ziet precies het lettertype dat u hebt gebruikt, ongeacht of dit op zijn of haar apparaat is geïnstalleerd. Het nadeel is de bestandsgrootte; het insluiten van een volledig lettertype voegt enkele honderden kilobytes toe, en als je meerdere aangepaste lettertypen gebruikt, kan dat oplopen.
Subinstelling. Alleen de tekens die daadwerkelijk in het document worden gebruikt, zijn ingesloten, niet het volledige lettertypebestand. Als uw document 80 unieke tekens uit een lettertype gebruikt, worden alleen die 80 tekens ingepakt. De ontvanger ziet voor alles in het document het juiste lettertype en het bestand is kleiner dan bij volledige insluiting. Dit is het standaardgedrag in de meeste software en de juiste keuze voor de meeste situaties.
Geen insluiting. Het lettertype is helemaal niet opgenomen in de PDF. Wanneer iemand het document opent, zoekt de PDF-viewer naar het lettertype op zijn apparaat. Als het er is, ziet het document er correct uit. Als dit niet het geval is, vervangt de kijker het dichtstbijzijnde beschikbare lettertype en kan de lay-out merkbaar verschuiven.
Waarom lettertypen soms niet worden ingesloten
Het insluiten van lettertypen gebeurt niet altijd automatisch, en er zijn twee veelvoorkomende redenen waarom dit niet gebeurt.
Ten eerste: licentiebeperkingen. Sommige commerciële lettertypen verbieden expliciet het insluiten in PDFs; het lettertypebestand bevat een vlag die de software vertelt het niet in te sluiten. Dit komt minder vaak voor dan vroeger, maar het bestaat nog steeds. Als uw software deze beperking respecteert (wat zou moeten), zal het lettertype niet verschijnen in de PDF, zelfs als insluiten is ingeschakeld in uw instellingen.
Ten tweede: exportinstellingen. Sommige toepassingen sluiten standaard geen lettertypen in, vooral oudere software of tools die niet primair zijn ontworpen voor PDF-uitvoer. Als u exporteert vanuit een minder gebruikelijke toepassing en uw lettertypen worden niet correct weergegeven op andere apparaten, controleer dan de exportinstellingen. Meestal is er een optie om het insluiten van lettertypen in te schakelen die eenvoudigweg is uitgeschakeld.
Hoe lettertypevervanging er eigenlijk uitziet
Wanneer een PDF-viewer het originele lettertype niet kan vinden, kiest hij het meest overeenkomende lettertype uit wat beschikbaar is. Adobe Reader gebruikt een ingebouwd lettertype genaamd "Adobe Sans MM" of "Adobe Serif MM" als fallback: een lettertype met meerdere masters dat de statistieken van het ontbrekende lettertype probeert te benaderen. Het resultaat behoudt de regeleinden en de basislay-out, maar ziet er merkbaar anders uit dan het origineel.
Andere kijkers zijn minder geavanceerd. De PDF-viewer van Chrome of een eenvoudige mobiele app kan worden vervangen door het systeemlettertype dat qua stijl het dichtst in de buurt komt - wat kan betekenen dat een document dat is ontworpen in een gecondenseerde schreefloze tekst uiteindelijk wordt weergegeven in een brede schreef. Tekst die netjes op een regel in het origineel past, loopt nu door. Koppen veranderen van gewicht. Het document is nog steeds leesbaar, maar het lijkt niet meer op het ontwerp.
De lettertypen die niet hoeven te worden ingesloten
Er zijn standaard 14 lettertypen gedefinieerd in de PDF-specificatie: Helvetica, Times, Courier, Symbol en hun varianten. PDF-viewers moeten deze lettertypen beschikbaar hebben, ongeacht het besturingssysteem. Documenten die alleen deze lettertypen gebruiken, hoeven niet te worden ingesloten omdat elke kijker ze al heeft.
In de praktijk worden Arial en Times New Roman zo wijdverspreid geïnstalleerd dat ze zich voor de meeste doeleinden op dezelfde manier gedragen als standaardlettertypen. Als uw document alleen algemene systeemlettertypen gebruikt, zult u zelden vervangingsproblemen tegenkomen, zelfs zonder insluiting. Het risico neemt aanzienlijk toe bij het gebruik van gekochte lettertypen, weergavelettertypen of iets anders buiten de gebruikelijke systeemlettertypeset.
Hoe u kunt controleren of uw lettertypen zijn ingesloten
Ga in Adobe Acrobat of Acrobat Reader naar Bestand > Eigenschappen > Tabblad Lettertypen. Elk lettertype in het document wordt vermeld, samen met de insluitingsstatus ervan. U wilt 'Ingesloten' zien of "Ingebedde subset" naast elke lettertypenaam. Als u alleen de naam van het lettertype ziet zonder insluitingsstatus, is dat lettertype niet ingesloten en kan het vervangen worden op apparaten waarop het niet is geïnstalleerd.
Als lettertypen niet zijn ingesloten en u dit wel nodig heeft, gaat u terug naar uw bronbestand en exporteert u het opnieuw terwijl insluiten is ingeschakeld. Voor conversies van Word naar PDF sluit de ingebouwde PDF-export van Word standaard lettertypen in, maar PDF-printers van derden of oudere exportmethoden mogelijk niet. Controleer bij twijfel de lettertype-eigenschappen voordat u een document distribueert waarbij consistente weergave van belang is.